Prawo jazdy  – od 1 maja 2004 roku wymiana polskiego prawa jazdy nie jest wymagana, pod warunkiem, że posiadamy prawo jazdy wydane w formacie europejskim. Jednakże zaleca się rejestrację prawa jazdy poprzez guichet.lu lub bezpośrednio w: 
Société Nationale de Contrôle Technique (SNCT)
Service permis de Conduire
2A, rue Kalchesbruck
L-1852 Luxembourg
tel. (+352) 35 72 14 -713, -716, -720
lub wymianę na luksemburskie (płatne), aby w przypadku zgubienia\kradzieży uzyskać szybko duplikat, bez dodatkowej jazdy do Polski. Kradzież prawa jazdy należy zgłosić na policji, gdyż będzie nam potrzebne zaświadczenie.
Rejestrując prawo jazdy, otrzymuje się dodatkowy dokument, który należy nosić łącznie z prawem jazdy. Dokument taki jest ważny do ukończenia 50 roku życia, później należy zrobić dodatkowe badania lekarskie, aby przedłużyć jego ważność. 
Posiadanie polskiego prawa jazdy nie przeszkadza luksemburskiej policji karać użytkownika punktami karnymi. Pod tym względem jesteśmy traktowani, jak każdy inny Luksemburczyk i znajdziemy się w policyjnej bazie danych.

Można zdawać egzamin na prawo jazdy w Luksemburgu. Z doświadczeń wynika, że jest to o wiele przyjemniejsze doznanie niż w Polsce. Testy na egzaminie teoretycznym można zdawać w języku francuskim, niemieckim, angielskim lub portugalskim. Na teście należy się wykazać znajomością kodeksu drogowego, a następnie zaliczyć jazdę. Tu można znaleźć listę szkół jazdy. 
Warto nauczyć się dwóch podstawowych zasad: pieszy ma zawsze pierwszeństwo i to respektowane w praktyce, a samochody nadjeżdżające z prawej strony należy przepuścić na wszystkich skrzyżowaniach równorzędnych, których jest tu bardzo dużo.
Aby dostać prawo jazdy, trzeba mieć zaświadczenie o niekaralności, badanie lekarskie, zdjęcie i zaświadczenie o zameldowaniu. Koszt kursu teoretycznego to ok. 120 € (12 godz.), a praktycznego to ok. 62 €/godz. (obowiązkowo min. 16 godz. jazdy), a koszt zapisu to 40 €. Razem wychodzi ponad 1200 €. Egzamin poprawkowy z jazdy można zdawać dopiero po wyjeżdżeniu kolejnych 6 godzin, oczywiście płatnych (kolejny koszt ponad 500 €). Od zdania egzaminu teoretycznego do zadania egzaminu praktycznego może minąć 2 lata.
Pierwsze prawo jazdy otrzymuje się na dwa lata (stage), a następnie po zaliczeniu 7-godzinnego płatnego kursu w Centre de Formation pour Conducteurs prawo jazdy bezterminowe.

Utrata polskiego prawa jazdy w Luksemburgu (szczegółowe opisy dotyczą procedury w mieście Luksemburg, w Dierkirch może być inaczej).

Z utratą polskiego prawa jazdy możemy mieć do czynienia w następujących przypadkach:
a) jeśli złapani przez policję mamy minimum 0,5 promila alkoholu we krwi (wykazanym przy pomiarze lub też w przypadku odmowy poddania się pomiarowi).
b) przy przekroczeniu dopuszczalnej prędkość o 50% lub +40km/h (po zatrzymaniu o prędkość poproście o certyfikat homologacji radaru - większość ich nie ma lub jest nie ważna - może to zaoszczędzić dużo czasu i kłopotów, ale niestety także rozzłościć funkcjonariusza – bo to taki „hat-trick”).
c) po utraceniu ponad 12 punktów karnych (każdy z nas ma pulę 12 punktów, z której odciągane są punkty za różnego rodzaju wykroczenia, punkty kumulują się przez 3 lata. Po utraceniu 12 punktów prawo jazdy jest odbierane na rok. Jeżeli w ciągu następnych 3 lat kierowca ponownie przekroczy limit 12 punktów karnych, to prawo jazdy jest odbierane na 2 lata. Raz w ciągu 3 lat można także zrobić jednodniowy kurs w Colmar Berg za około 270 € zwiększający saldo o 3 punkty, albo za 574 euro kurs po stracie 12 punktów, ale jeszcze nie znamy szczegółów, więc należy kontaktować się bezpośrednio z Centre de Formation pour Conducteurs w Colmar Berg).

Rezydenci tego kraju (również osoby, które wymeldowały się, mogą widnieć w systemie nawet do 3 miesięcy, więc dobrze jest mieć przy sobie potwierdzenie meldunku w państwie ościennym) mają odbierane prawo jazdy na miejscu, a nierezydenci otrzymują zakaz jazdy po Wielkim Księstwie.
Policjant potwierdza zabranie prawa jazdy i informuje, że obowiązuje nas tymczasowy 8-dniowy (8 dni roboczych) zakaz jazdy samochodem.
Gdybyśmy się uparli i pojechali bez prawa jazdy, to w przypadku złapania grozi:
a) kara pieniężna od 500 € do 10000 €,
b) kara więzienia od 8 dni do 3 lat,
c) konfiskata auta.

Procedura odzyskania prawa jazdy:

1. W 9 dniu (8+1 dni roboczych od zabrania, nie wcześniej, bo stracimy tylko czas i trzeba będzie zaczynać od początku) wypełniamy tendruczek. W dokumencie piszemy dlaczego potrzebujemy prawo jazdy. Jeżeli samochód jest nam niezbędny do pracy, to uprawnienia dostajemy z automatu, ale należy to potwierdzić zaświadczeniem z pracy (nie ma wzoru – musi być to napisane przez pracodawcę).
Cite judiciaire2. Do złożenia w/w żądania udajemy się do (niezależnie, co pisze na mt.public, czy snct, czy guichet) - Tribunal d'arrondissement w miejscu, gdzie nam zatrzymano prawo jazdy, czyli:
Tribunal d'arrondissement de Luxembourg
Bâtiments TL, CO, JT
Cité judiciaire
L-2080 Luxembourg
tel.: 475981-1
lub
Tribunal d'arrondissement de Diekirch 
Place Guillaume
L-9237 Diekirch
tel.: 803214-23
W okienku sekretariatu (w Lux wygląda to jak portiernia) składamy dokument i umawiamy się na spotkanie z sędzią. Jeśli nie mówimy tutejszym językiem należy w okienku to zaznaczyć i dostaniemy tłumacza (nie wiadomo czy za darmo).
3. Jak już ustalimy termin spotkania, to udajemy się do sądu stosownie ubrani, minimum 30 min przed wyznaczoną godziną i grzecznie czekamy przed salą rozpraw. Nie należy się przejmować, że nie będzie nas na liście przed pokojem rozpraw - zostaniemy zapytani, kto my jesteśmy i wezwani przed normalnymi rozprawami z listy. Na miejscu będzie sędzia, 2 sekretarzy (?), notariusz (ale nic nie notował) i prokurator państwa – przedstawiający najpierw zarzuty. Grzecznie tłumaczymy po luksembursku, francusku (preferencja) lub niemiecku, co zgrzeszyliśmy i że bardzo żałujemy, i że jest nam potrzebne prawo jazdy (zawsze dostaniemy prawo jazdy, jeśli potrzebujemy je do pracy... no cóż, karę trzeba z czegoś zapłacić).
4. Generalnie sędzia powie nam od razu co myśli, ale na decyzję należy poczekać do dnia następnego i zadzwonić pod wskazany numer, który otrzymamy od sekretarza po rozprawie (zazwyczaj 475981-654-poniedziałek lub -646 - czwartek).
5. Teraz pozostaje nam czekać około 9 do 15 dni roboczych, aż machina przemieli decyzję i wypluje nam papierki pocztą poleconą lub komisariatem w miejscu zamieszkania.

Można też wykonać wszystko w ciągu 1 dnia (aby uzyskać na papierze decyzję sądu minimum 2 dni po rozprawie, 1 dzień po decyzji z sekretariatu) w urzędach w następującej kolejności:
a) Sekretariat Sądu – zadzwonić pod numer 475981-654 lub -646, aby uzyskać nazwisko osoby i numer telefonu do punktu b,
b) Parquet de tribunal d'arrondissement (czyli Bâtiment PL, naprzeciw budynku TL) – udajemy się do osoby przydzielonej do naszej sprawy,
c) Parquet General (Service des Interdictions de Conduire) – udajemy się do Pana TREMUTH Michael'a (budynek BC, 1 piętro po prawej),
d) dostać odpowiednie papierki od b lub c.

Mamy decyzję sądu... i
a) jeżeli przyspieszyliśmy procedurę (patrz podpunkty a, b, c), to należy udać się do mt.public.lu na 18 piętro (Pan Schiltz, numer telefonu 2478-4467),
b) jeżeli spokojnie czekaliśmy, to czekamy dalej, aż mt.public.lu wezwie nas na wymianę prawa jazdy na luksemburskie. Teoretycznie mogą nas do tego zmusić, bo wg Luksemburga zatrzymane prawo jazdy należy wymienić na luksemburskie. Według prawa unijnego nie mamy takiego obowiązku i zajmują się tym już odpowiednie instytucje.
6. W Ministerstwie Transportu prezentujemy:
a) decyzję sądu o zniesieniu zakazu,
b) decyzję sądu o wniesieniu zakazu (tak!!! - bo jeśli jesteśmy szybcy to Parquet General mógł nie zdążyć ich poinformować!!!!),
c) certifcate de residence (oczywiście nie starszy jak 3 miesiące, chociaż w Ministerstwie Transportu twierdzili, że 1 miesiąc),
d) znaczek skarbowy za 12€ (do kupienia tutaj Administration de l'Enregistrement et des Domaines, 1-3 av. Guillaume, 1651 Luxembourg),
e) wypełniony po części druk (Ministerstwo Transportu ma je na miejscu, ale można przyśpieszyć)
wersja FR
wersja DE
na tych drukach jest napisane, że należy mieć jeszcze dodatkowe dokumenty - od humoru urzędnika będzie zależeć, czy będziemy musieli udać się do lekarza i po świadectwo niekaralności - więc należy być grzecznym i miłym.
e) nasze zdjęcie - wg wzoru biometrycznego,
f) kopię paszportu lub dowodu osobistego,
g) zostawiamy swój numer telefonu.
7. Jeśli będziemy mili, to pan od ręki wpisze w system, że możemy jeździć autem (wg wytycznych sądu – np. od punktu A do B lub wszędzie). I od tej chwili możemy poruszać się po Luksemburgu, ale nie poza granicami, bo nie mamy prawa jazdy.
8. Czekamy spokojnie 5 do 10 dni (czasami dłużej – jeśli nasze prawo jazdy zgubiło się gdzieś po drodze) lub 3 dni (jeśli ponaglamy natarczywymi telefonami i wizytami) na nowe prawo jazdy w formacie kartki A5.
9. Od teraz jeździmy grzecznie i przestrzegamy wszystkich przepisów.
10. Procedura powyżej to nie koniec! W ciągu 365 dni trzeba będzie się stawić na normalną rozprawę sądową i zapłacić karę od 250 € do 750 € i punkty (jeśli przewinieniem była nadmierna prędkość).
11. Wszędzie bądźcie bardzo grzeczni, ale stanowczy - urzędnik ma swoją robotę wykonać, a od was zależy, jak szybko to zrobi ;)

Nowy czy stary? – W Luksemburgu na 1000 mieszkańców przypada 667 (to prawie 1,5 na mieszkańca) samochodów, co daje Luksemburgowi drugie miejsce na świecie za Monako. Przeważają samochody z silnikiem diesel (65 %). Wśród osób prywatnych, do których należy ok. 80 % samochodów najpopularniejsze są marki: Volkswagen, BMW, Renault i Peugeot. Samochód ma średnio prawie 6 lat. Rocznie rejestruje się ok. 50 000 samochodów. 
auto do sprzedania za 100 euro

Luksemburg wydaje się być krajem, gdzie kierowcy jeżdżą bezpiecznie, ale i tak co roku ginie na drogach ok. 40 osób. Od 2005 roku te dane się utrzymują na podobnym poziomie, ale w 2010 roku zanotowano tylko 29 zgonów. Paradoksalnie w latach wcześniejszych wypadków śmiertelnych było o wiele więcej, kiedy samochodów było o wiele mniej: w 1970 r. - 115, w 1980 r. - 95, 1990 r. - 60.

Wśród obywateli Luksemburga przeważa trend, aby kupować samochody nowe. Oczywiście jest to związane z proporcjami zarobków do cen samochodów, ale i w porównaniu do cen tych samych modeli u dealerów w innych krajach, w tym nawet w Polsce. Przy porównaniach warto wziąć pod uwagę nie tylko bezwzględną cenę modelu, ale także dokładnie sprawdzić, co sprzedawca oferuje w standardzie, gdyż w Luksemburgu za podstawową cenę dostajemy często to, za co w innych krajach trzeba zapłacić ekstra. Samochód można kupić od 10 000 €, a dobrej klasy już za ok. 20 000 €.

Salony samochodowe – do dyspozycji jest szeroka gama dealerów samochodowych, zapewne każdy znajdzie coś dla siebie. Najczęściej obok samochodów nowych dealerzy sprzedają też auta używane. W większości salonów do tej pory można było bez problemu wybrać się na jazdę próbną, bez salon renaultzbędnych formalności i bez pracownika salonu. Zdaje się, że ta era ufności już odchodzi, ale nie do końca, więc należy z jazdy próbnej skwapliwie skorzystać.
renault - samochody używanePodajemy linki do najlepiej sprzedających się marek:
Volkswagen
Toyota
Renault
BMW
Audi
Mercedes-Benz
Peugeot
Ford

Czas oczekiwania – rzadko się zdarza kupno od ręki, choć jest jedna taka sytuacja – doroczny Autofestival. Odbywająca się na przełomie stycznia i lutego wielka wyprzedaż samochodów we wszystkich salonach, podczas której można kupić samochód sporo taniej, pod warunkiem że nie będziemy zbyt wybrzydzać i weźmiemy to, co jest akurat w salonie. O popularności tej formy kupna może świadczyć fakt, że 20% sprzedaży rocznej samochodów odbywa się właśnie w ramach Autofestivalu.
W innych przypadkach czeka się na sprowadzenie samochodu średnio 3 miesiące.

Czy warto się targować? – dealerzy samochodowi są podatni na pewne nasze naciski, lecz o obniżeniu ceny to raczej nie możemy marzyć, aczkolwiek uzyskanie dodatkowego wyposażenia w cenie oferowanej jest do wywalczenia.

Kredyty – kredyt dostaniemy w banku bez większych problemów, oczywiście pod warunkiem, że pracujemy i nasze zarobki wystarczą na jego spłatę. Również bezpośrednio w salonach możemy kupić samochód na kredyt. Trochę się to różni w zależności od salonu, ale zazwyczaj należy wpłacić 10–15% wartości samochodu, a resztę zapłacimy w ratach oprocentowanych na 7%.

Zakup/sprzedaż samochodu używanego w Luksemburgu – przy transakcji zakup/sprzedaż samochodu używanego, zarejestrowanego w Luksemburgu należy podpisać standardową umowę sprzedaży np. ze strony ACL. Sprzedający przekazuje kupującemu dowody rejestracyjne część I i II. Bez tych dwóch części nie można zarejestrować samochodu. Warto zrobić sobie ksero dokumentu kupującego/sprzedającego potwierdzającego nazwisko i adres zamieszkania. Tak na wypadek jakiś problemów.
Jeżeli sprzedający chce sobie zatrzymać tablice rejestracyjne, to nie możemy takim samochodem bez tablic jeździć. Tablice trzeba szybko wyrobić. Na szczęście jest to bardzo proste. Prośbę o podanie numeru tablic kierujemy do:
Société Nationale de Contrôle technique
bp 23 L-5201 Sandweiler
e-mail: nplaques@snct.lu
tel.: 357214-237
faks: 357214-246
dołączamy nasz numer matricule i od razu dostajemy numery z urzędu.
Jeżeli chcemy numer spersonalizowany, to możemy go sobie zamówić za dodatkowe 50 euro. Dostępność numeru można sprawdzić na stronie SNCT.
Po odbiór tablic udajemy się przed załatwieniem rejestracji samochodu, ponieważ to blisko siebie, po przeciwnych stronach ulicy (wejście od tylu budynku, przy sklepie Aldi). Zanim jednak udamy się do SNCT, to musimy jeszcze samochód ubezpieczyć.
U ubezpieczyciela zgłaszamy zakup samochodu i podajemy jego nowy numer rejestracyjny (zdobyty w SNCT) i od ręki dostajemy tymczasowy dowód ubezpieczenia, ważny 3 miesiące.
Z plikiem dokumentów (wymienionych poniżej) udajemy się do SNCT w Sandweiler
- umowa kupna,
- dowody rejestracyjne I i II,
- ubezpieczenie,
- w okienku przyjęć zakupujemy znaczek skarbowy za 50 euro oraz otrzymujemy do wypełnienia formularz.
Grzecznie czekamy na przyjęcie przez urzędnika. Zazwyczaj wszystko przebiega sprawnie, jeżeli ostatnie badanie techniczne pojazdu jest aktualne. Jeżeli nie, to będziemy musieli takie badanie zrobić. Od urzędnika dostajemy tymczasową winietkę, a do domu przyjdzie faktura i później oryginalny dokument.
Po sprzedaży samochodu możemy odzyskać zapłacony, a nie wykorzystany podatek drogowy oraz ubezpieczenie.
W przypadku podatku należy odesłać winietkę na podany na niej adres wraz z kopią umowy sprzedaży (nie jest konieczny dowód rejestracyjny).
Ubezpieczenie odzyskujemy pisząc do ubezpieczyciela prośbę o anulowanie umowy i oczywiście też dołączamy umowę sprzedaży. W przypadku, gdy równocześnie kupujemy nowy samochód i chcemy go ubezpieczyć w tej samej agencji, to ubezpieczenie nie jest nam zwracane, tylko kwota nowego ubezpieczenia jest pomniejszona o kwotę do zwrotu.

Ubezpieczenie – kupiony samochód trzeba ubezpieczyć. 
Stawki ubezpieczeniowe są w Luksemburgu dosyć wyrównane, choć zdarzają się „niezwykłe” oferty i okazje na to, żeby samochód ubezpieczyć ciut taniej. Przed podpisaniem umowy ubezpieczeniowej warto wspomnieć ubezpieczycielowi lub brokerowi o tym, że posiadamy zniżki (jeśli je naprawdę mamy) u polskiego lub jakiegokolwiek innego ubezpieczyciela. Dlaczego? Ano dlatego, że są one HONOROWANE przez lokalne towarzystwa ubezpieczeniowe. Aby takowe uzyskać, należy przedstawić stosowny dokument z Polski lub innego kraju z adnotacją o przysługującej nam zniżce. Czasem wystarczy dać do skserowania swoją obecną polisę, bez potrzeby uzyskiwania dokumentu z kraju pochodzenia. Znane są przypadki problemów oraz niechęci wydawania takiego dokumentu przez poprzedniego ubezpieczyciela – zwłaszcza z Polski – ale nie wolno się poddawać, bo taki dokument się nam po prostu należy i kropka.
UWAGA!!! Jeśli auto w Polsce lub innym kraju, z którego pochodzimy, było zarejestrowane na kogoś, innego np. tatę, mamę, brata, a my byliśmy jego użytkownikiem, to zniżki są także honorowane. Warto się więc o taki dokument postarać, bo można naprawdę sporo zaoszczędzić. 
Bonus malus czyli najniższa możliwa do uzyskania zniżka to 55%.

Trzy oferty ubezpieczycieli zaoferuje nam na życienie strona assurances.lu, a stronie Foyer znajdziemy symulator obliczający ubezpieczenie.

Kilka dni przed odebraniem auta trzeba poinformować dealera, gdzie samochód będzie ubezpieczony. Trzeba także powiadomić agenta ubezpieczeniowego, u którego mamy zamiar ubezpieczyć auto, o dniu, w którym je odbieramy. W dniu odbioru będzie na nas czekała zielona karta, która jest wydawana na okres 3 miesięcy, podczas których załatwiamy resztę formalności związanych z ubezpieczeniem, czyli pokazujemy stosowne dokumenty o zniżkach, płacimy stawkę ubezpieczeniową itp. Co ciekawsze za tę 3-miesięczną kartę nie płacimy nic w momencie jej odbioru. Zapłacimy dopiero w momencie wyliczenia ostatecznej stawki ubezpieczenia na podstawie wartości samochodu, udowodnionych przez nas zniżek oraz formy i pakietu, jaki wybierzemy. Na te kalkulacje czasem przyjdzie nam poczekać miesiąc i dłużej, ale możemy spokojnie jeździć – choć jeszcze nie zapłaciliśmy ani grosza za ubezpieczenie, nasz samochód jest jak najbardziej przez ubezpieczyciela chroniony.

Tips & Tricks:

1. Warto ubezpieczyć samochód w tej samej firmie ubezpieczeniowej, w której ubezpieczamy mieszkanie, ponieważ można liczyć na dodatkowe kilka procent zniżki.

2. Warto przemyśleć ubezpieczenie samochodu w firmie poleconej przez dealera. Dlaczego? Ponieważ samochód jest ubezpieczony wtedy na kwotę jego wartości rynkowej, a nie na kwotę, jaką zapłaciliśmy za niego.   

3. Warto zapytać ubezpieczyciela, czy polisa obejmuje wymianę samochodu na koszt ubezpieczyciela na egzemplarz fabrycznie nowy, w przypadku gdy nasz ulegnie trwałemu zniszczeniu lub kradzieży w pierwszym roku trwania polisy ubezpieczeniowej. Taka klauzula powoli staje się tu standardem. Oczywiście nie życzymy nikomu takiego nieszczęścia, ale jeśli już się stanie, to procedura powyższa często znacznie ułatwia życie i oddala obawy, że ubezpieczyciel wyliczy sobie, jak mało może nam wypłacić za niemal nowe w końcu auto.  

4. Warto czasem poprosić o rozłożenie sumy ubezpieczenia na raty. Można je spłacać miesięcznie, kwartalnie lub półrocznie. Oczywiście będzie to trochę drożej.  

Rejestracja – jak już udało się nam kupić wymarzone auto, warto by je zarejestrować w stosownym urzędzie. I teraz mamy miłą niespodziankę, ponieważ tym zajmuje się za nas dealer, który nam samochód sprzedał. Oczywiście nie robi tego za darmo, ale cena jest zwykle wliczona w cenę samochodu lub wynosi ok. 50 €. 
Za kolejne 50 € możemy sobie zażyczyć indywidualny numer rejestracyjny (np. z naszymi inicjałami i datą urodzenia), jednakże wybór będziemy mieli dosyć ograniczony. Obecnie w Luksemburgu obowiązują dwa standardy numeracji w tej dziedzinie: 2 litery – 4 cyfry (np. LU 1234) oraz 5 cyfr (jedyny znany w Europie przypadek systemu rejestracji zupełnie pozbawionego oznaczeń literowych!). Co ciekawsze, w przypadku rejestracji zawierających litery – nie mają one nic wspólnego z rejonizacją.
W ciągu 20 dni nasze dane są wprowadzane do Krajowej Centralnej Bazy Danych. Na koniec tych 20 dni dostaniemy pocztą informacje oraz rachunek dotyczący tzw. opłaty drogowej (winietkę potwierdzającą opłacenie podatku należy okazywać na żądanie policji, więc dobrze jest ją mieć np. z dowodem rejestracyjnym), uprawniającej nas do poruszania się po drogach publicznych i autostradach na terenie Wielkiego Księstwa. Kwota ta jest inna dla każdego samochodu. Począwszy od 1 stycznia 2007 roku, jest ona obliczana na podstawie rodzaju stosowanego paliwa oraz ilości wydalanego dwutlenku węgla. Tu znajduje się odpowiedni przelicznik. 
UWAGA 1: Kupując samochody ekologiczne możemy zaoszczędzić na wstępie sporą sumę. Państwo przyznaje specjalną premię CAR-e (750 euro przy wydalaniu 100 g/km CO2, samochody wyjątkowo ekologiczne, które wydalają do atmosfery mniej niż 100 g/km nagradzane będą aż 1500 euro), o której można poczytać tutaj
UWAGA 2: Może się zdarzyć, że nabywcą samochodu jest zamężna kobieta. Takie osoby traktowane są tu specjalnie, a wyjątkowość polega na tym, że SNCT w Sandweiler ma zwyczaj wydawać w takim przypadku dowód rejestracyjny samochodu na nazwisko panieńskie mężatki i to niezależnie od tego, czy delikwentka takowe w ogóle nosi i ma wpisane w dokumencie tożsamości. Znamy co najmniej kilka takich przypadków. Jeśli więc mężatce z jakiegoś powodu to nie pasuje (bo np. ani w prawie jazdy, ani w paszporcie nie ma takiego nazwiska), to powinna się upewnić, czy i w stosunku do niej nie planuje się podobnego manewru i ewentualnie uprzedzić ;-)

W przypadku nowego pojazdu obowiązek wykonywania kontrolnego badania technicznego zawieszony jest na okres 3 lat. W praktyce pierwsze badanie wykonywane jest na zlecenie dealera tuż przed tym, zanim nasze nowe auto zostanie zarejestrowane, a my o jego przeprowadzeniu dowiadujemy się jedynie z certyfikatu homologacyjnego, jaki powinna zawierać dokumentacja wręczana nam przy odbiorze samochodu.
Po tych 3 latach otrzymamy informację ze stacji kontroli pojazdów, że danego dnia, o danej godzinie musimy się stawić na badanie techniczne. Koszt badania to zaledwie 23 euro.

Do kontroli technicznej pojazdu używanego potrzebne są następujące dokumenty:
– potwierdzenie poprzedniego badania,
– ubezpieczenie,
– dowód rejestracyjny.

Na terenie kraju znajdują się 3 stacje kontroli technicznej pojazdów:

Station de Sandweiler
11 Route de Luxembourg
SANDWEILER
tel. (+352) 35 72 14-1 umówienie się na wizytę: (+352) 35 72 14-222
otwarte od poniedziałku do piątku 8.00–11.00 i 13.30–17.00,

Station d'Esch-sur-Alzette
22-28, rue Jos Kieffer
Z.I. Lankelz
ESCH-SUR-ALZETTE
tel. (+352) 57 48 84-1
otwarte od poniedziałku do piątku 8.00–11.30 i 13.30–17.00,

Station de Wilwerwiltz
Route de Pintsch
WILWERWILTZ
otwarte od poniedziałku do piątku 8.00–11.30 i 13.30–16.30

Jeżeli ktoś planuje przerejestrować samochód przywieziony z Polski, powinien przeczytać to. Jeżeli ktoś planuje operację odwrotną, czyli przewieźć do Polski samochód zarejestrowany w Luksemburgu, może poczytać informacje „z pierwszej ręki” na forum polska.lu.

Podatek drogowy – wraz z zakupem samochodu czeka nas zapłacenie podatku drogowego. Wezwanie do zapłaty dostaniemy do domu i należy tę opłatę uiścić, a następnie czekać na otrzymanie winietki. Operacja ta może trwać ok. 2 tygodni, więc przez ten czas należy jeździć z potwierdzeniem wpłaty, aby nie narazić się na nieprzyjemności w razie policyjnej kontroli. Winietka nie musi już być naklejana na szybę, ale musimy ją mieć w samochodzie.
Od 1 stycznia 2007 r. wchodzą nowe regulacje co do wysokości podatku drogowego w Wielkim Księstwie Luksemburga. W przypadku samochodów zarejestrowanych po 1 stycznia 2001 r. obowiązywać będzie określony współczynnik uzależniający wysokość opłaty rocznej od typu silnika i poziomu emisji CO2 przez układ wydechowy pojazdu. Odpowiedni kalkulator znaleźć można TUTAJ. Co ciekawsze, dla samochodów z silnikiem diesla, w przypadku których poziom emisji cząsteczek nie przekracza 10 mg/km (określonych w w/w kalkulatorze jako Diesel mat Bonus) przewidziana jest dodatkowa zniżka w podatku w wysokości 40 euro.
Jeśli chodzi o pojazdy zarejestrowane przed 1 stycznia 2001 r., podatek drogowy zależny będzie tu nie od poziomu emisji spalin, ale od pojemności silnika.

Przepisy ruchu drogowego – Z kodeksem ruchu drogowego można zapoznać się ściągając plik (pdf) ze strony legilux.lu.

KIEROWCY CIĘŻARÓWEK
Informujemy, że w Luksemburgu obowiązuje zakaz tranzytu dla pojazdów o masie całkowitej pow. 7,5 t kierujących się do krajów sąsiednich (Francji, Niemiec, Belgii), jeżeli w tych krajach obowiązuje zakaz ruchu w/w pojazdów z powodu świąt. 
Przy wjeździe do Luksemburga kierowcy zazwyczaj nie napotkają żadnych przeszkód, ale w głębi kraju patrole policyjne karzą taki wjazd mandatami o wysokości kilkuset euro.

W dniu 1 kwietnia 2008 r. weszły w życie następujące regulacje w luksemburskim prawie o ruchu drogowym:

1) wszystkie pojazdy czterokołowe winny mieć na wszystkich kołach założone opony tego samego typu. Stosowanie ogumienia ze zróżnicowanym bieżnikiem (acz takim samym na oponach na tej samej osi) dopuszczone będzie jedynie w przypadku pojazdów wyposażonych w więcej niż dwie osi;

2) dzieci poniżej trzeciego roku życia winny być przewożone w specjalnie do tego przeznaczonych fotelikach, posiadających ponadto stosowny atest. Co ważniejsze – nawet jeśli korzystamy z innego niż własny środek transportu (np. taksówka) zobowiązani jesteśmy do przestrzegania tego przepisu. Przepis ten nie obowiązuje jednak w przypadku jazdy autobusem. Natomiast dzieci pomiędzy 3 a 17 rokiem życia, mierzące poniżej 1,50 m wzrostu (od 1 listopada 2008 r. również poniżej 36 kg wagi) powinny być przewożone w siedzeniach specjalnie do tego przystosowanych (prawdopodobnie chodzi o fotele z regulacją wysokości pasów bezpieczeństwa do wzrostu pasażera). Przepis ten obowiązywać będzie nie tylko w samochodach osobowych, ale także i dostawczych oraz ciężarowych. Nie wymaga się natomiast stosowania go w taksówkach, o ile dziecko siedzieć będzie z tyłu, zapięte w pas;

3) zapinanie pasów bezpieczeństwa będzie od dzisiaj obowiązkowe dla pasażerów powyżej 3 roku życia we wszystkich pojazdach wyposażonych w pasy bezpieczeństwa. Obowiązkowo więc winniśmy zapinać pasy nie tylko we własnym samochodzie, ale także w taksówce oraz w autobusach dalekobieżnych w nie wyposażonych. Nie będzie obowiązku zapinania pasów w autobusach miejskich (nawet jeśli takowe w autobusie się znajdują). Autobus gdzie zapięcie pasów jest możliwe (a od dziś obowiązkowe) musi posiadać w miejscu widocznym umieszczony odpowiedni piktogram;

4) autobusy i pojazdy ciężarowe, których do tej pory obowiązywało na autostradzie podczas opadów ograniczenie prędkości do 75 km/h będą mogły od dziś rozwijać w takich warunkach prędkość do 90 km/h;

5) stosowany do tej pory nieobligatoryjnie zwyczaj włączania świateł awaryjnych przez kierowców dojeżdżających do korka czy blokady na drodze, staje się wg nowych przepisów obowiązkiem każdego uczestnika ruchu drogowego;

6) ponadto samochody poruszające się w korku w tunelu winny zachowywać dystans jeden od drugiego przynajmniej 5 metrów;

7) na przystankach autobusowych obowiązywać będzie bezwzględny zakaz zatrzymywania się pojazdów innych niż autobusy, chyba, że dopuszcza taką możliwość odpowiedni znak ustawiony przed przystankiem;

8) migające światło żółte na skrzyżowaniu uprawnia do wjechania na to skrzyżowanie przy zachowaniu szczególnej ostrożności. Jednocześnie światło takie daje pierwszeństwo pieszym przekraczającym jezdnie na tym skrzyżowaniu;

9) kierowcy skęcający w prawo na skrzyżowaniach, które przecina ścieżka dla rowerów mają obowiązek ustąpić pierwszeństwa rowerowi poruszającemu się po takiej ścieżce;

10) z kolei użytkownicy rowerów są zobowiązani poruszać się wyłącznie po ścieżce rowerowej, jeśli na danym odcinku drogi taka ścieżka została wydzielona za pomocą specjalnej linii oraz oznaczona znakiem D4. Jeśli linia oddzielająca ścieżkę rowerową od jezdni względnie chodnika jest przerywana, lub brak jest znaku D4, rowerzysta nie jest zobligowany do korzystania wyłącznie ze ścieżki dla rowerów;

11) wprowadzone zostają cztery nowe znaki drogowe. M.in. znak oznaczający dwukierunkową ścieżkę dla rowerów wytyczoną na jednokierunkowej jezdni (na fotografii dołączonej do tego newsa), znak uprawniający do współdzielenia pasa dla autobusów przez rowerzystów oraz nowy znak informujący o zatoczce/pasie awaryjnym na autostradzie.

Ponadto przypominamy, iż obowiązkowym wyposażeniem każdego wielośladu jest trójkąt bezpieczeństwa i przynajmniej jedną kamizelka odblaskowa. Kamizelkę odblaskową musi nosić każda osoba opuszczająca pojazd poza terenem zabudowanym, jak też i pieszy znajdujący się na drodze publicznej poza terenem zabudowanym.

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii. Po ew. rejestracji przetwarzamy również twoje dane.

Kliknięcie na "Zrozumiałem" lub dalsze używanie strony oznacza zgodę na te warunki: Czytaj więcej…

Zrozumiałem